ANA SAYFA   |   HAKKIMDA   |   GALERİ   |   ARŞİV   |   BASIN  |   AJANDA   |   YAZILARIM   |   DAVETİYENİZ   |   DİĞER PROJELER   |   İLETİŞİM
   
Renkler, Benim Renklerim

Renkleri ilk ne zaman farkettim, galiba dört ya?laryndaydym, birlikte ya?ady?ymyz babaannemin i? i?ledi?i ipek ipliklerde fark ettim ilk kez renkleri, öylesine ilgimi çekerlerdi ki, hep pe?indeydim o ipliklerin. Ynadyna saklardy onlary babaannem, merdiven altyndaki küçük i? kutusuna kaldyryrdy. Gizli gizli planlar yapardym, hayallerimde ele geçirir, oynardym o ipek ipliklerle. Daha sonralary babamyn ö?retmen olmasy nedeniyle, erken tany?ty?ym ilk okulda renkler kalemlere dönü?tü, keçeli kalemlere, bütün synyfyn kalemlerini toplar eve getirirdim, biraz babama güvenerek, biraz ?ymaryklykla.

Y?te tam o yyllarda mavi girdi hayatyma,  yazlary ö?le uykularyndan kaçarak, evimizin arka kapysyndan gizlice syvy?ty?ym ve her seferinde yakalandy?ym Gemlik'in o yyllardaki pyryl pyryl, her tonuna ayry vuruldu?um masmavi denizine o yyllarda vuruldum.

Belki de hep yasak oldu?u için girmek tek ba?yna denize, pencereden bakarak iç geçirirdim mavili?e.

Sonra Yzmir’de bir arka bahçede kavuniçi girdi hayatyma, bir kayysy a?acy formunda.
O a?açla ne çok ?eyi payla?tym, gölgesinde oyunlar oynadym, bol bol kitap okudum, ders çaly?tym, Syrlarymy anlattym, hep dinledi beni, hiç ele vermedi.
Çok az meyva verdi, öyle kyymetliydi ki o bir kaç kayysy kimseyle payla?mak istemez, her gün kontrol ederdim olgunla?yp olgunla?madyklaryny. Kavuniçi benim okul yyllarym oldu, kitaplarla kurdu?um dostluklarym, yalnyzly?ym oldu.

20’li ya?laryn ba?ynda kyrmyzyyla tany?tym, öyle bir tany?maydy ki bu ya?ayanlaryn, bilenlerin dedi?i gibi bir daha asla unutulmayacak kadar özel olan.

Ylk A?k’ty bu her yanym kypkyrmyzy alev alev yanyyordu, öyle bir yanmaki hiç bir hücren bir daha asla eskisi gibi olmayacak olan.

Galiba unutulmamasy da burdan geliyor, insan bu yanmayy ya?adyktan sonra, bir daha asla kendini öyle byrakmyyor, ister istemez sonrakiler de koruyor kendini, koruyor yüre?ini a?ky ya?amak isterken. Her seferinde biraz daha örseleniyor ve ya?anan
A?k olmuyor artyk.

Y?te bu kyrmyzy benim mavime öyle bir kary?tyki ne mavim eski mavi olabildi, ne kyrmyzym eski kyrmyzy, yeni bir renk girdi hayatyma mor.

Mor bugün paletimdeki en baskyn renk bana biraz çocuklu?umu, biraz da gençlik yyllarymy hatyrlatan.

Bazen becerebiliyorum, çocukluk günlerimin o naif duygularyna ula?mayy i?te o zaman maviye çalyyor, bazen de yanmaktan korkmuyorum morun yanynda kyrmyzy da oluyor. Mor’u kyrmyzy ile birle?tirmeye çaly?yrken, kavuniçinin yeri hep ayny, o hep orda dostlu?um, yalnyzly?ym olarak duruyor.

A?kyn anlatyldy?y, öneminin vurgulandy?y bugünlerde ke?ke diyorum, yeniden her seferinde ilk a?k gibi sevebilsek birilerini, izin versek yanmaya, alev alev, serbest byraksak kendimizi, önyargylarymyzdan uzakla?abilsek ve ya?asak a?ky.

Belki de o zaman ya?amymyzyn paleti ne çok renkle dolardy, maviler, sarylar, ye?iller, bütün renkler serbest kalyr, kysyr ya?amazdyk hayaty, çünkü ö?reniyor insan, her insan ba?ka bir renk getiriyor di?erinin hayatyna, her ya?anan olayyn, çevrenin, tecrübenin getirdi?i gibi.

Ben bugün mücadele ediyorum, mor’umun, kavuniçi’min, kyrmyzy’myn yanyna yeni renkler katmak için, ama öyle çok bastyrylmy? ki duygularym, öyle çok kural konmu? ki hayatyma, zorlanyyor, hem de çok zorlanyyorum yeni renkleri almakta ya?amyma.

Bu “Sevgililer Günü”nde kyrmyzyyla yetinmeyin, açyk tutun hayat pencerenizi tüm renklere, yeni insanlara, yeni a?klara.


Sevgilerimle.

ANA SAYFA   |   HAKKIMDA   |   GALERİ   |   ARŞİV   |   BASIN  |   AJANDA   |   YAZILARIM   |   DAVETİYENİZ   |   DİĞER PROJELER   |   DESTEKLEYENLER   |   İLETİŞİM

Tasarım ve Programlama RAMAZAN ATASORKUN - İçerik GÜLGÜN TÜZÜN'e aittir. Tüm Hakları Saklıdır © 2005