ANA SAYFA   |   HAKKIMDA   |   GALERİ   |   ARŞİV   |   BASIN  |   AJANDA   |   YAZILARIM   |   DAVETİYENİZ   |   DİĞER PROJELER   |   İLETİŞİM
   
Dik Duru?, Kadyn

Boyalarym ve  tuallerim, ya?amdaki duru?um, inançlarym, sonuna kadar savundu?um de?erler biraraya gelince neler anlatabilirim. Y?te benim pe?inde ko?tu?um ve beni ayakta tutan, resim yapmamy hergün bir öncekinden daha fazla resim yapmamy sa?layan,  bu kendi iç dünyama yapty?ym yolculu?a olan merakym.

Kadyn olmak, e?ilmeden, bükülmeden ya?amyn içinde varolabilmek ve bunu yaparken e?itimin önemine olan inancym ile öncelikle kendini e?itmek ve ara vermeden ö?renmeye devam etmek, aktif olarak  çaly?mak, e? olmak, anne olmak iyinin pe?inde ko?abilmek, hani o kimseye zarary olmayan, salt güzel olan, temiz olan, bize iyi gelenin pe?inde olmak.

Ne bize iyi gelen, daha da önemlisi bana iyi gelen ne?

Bunu belirleyebilmek için insan kendine göre öncelikler saptamyyor mu?

Ben yakla?yk 5 yyl önce, ya?amymdaki öncelikleri tespit ederek, içimde bitmek tükenmez resim yapma iste?ime ?ans verdim, aktif çaly?ma hayatyma son vererek, di?er aktivitelerimi azaltarak, resim yapmaya ba?ladym. Bu gün geldi?im noktada hemen hemen tüm zamanymy resim alyyor, ya?amy resim olarak ya?yyor, resim olarak nefes alyyorum.

Çaly?ma hayatymda, sosyal hayatymda anlatmaya çaly?ty?ym kadynymy, hani ba?y dimdik duran kadynymy, resimlerim de de  anlatabilmek.

Bilseniz ne büyük keyif ve ne büyük bir özgürlük,  insanyn inandy?y, içinden geldi?i, birebir kendisinin ya?ady?y kadyny anlatabilmesi.

Bunu yaparken de renklerle, ?ekillerle hareket edebilmesi, canlanmasy, tuale yansymasy, her resim bitti?inde i?te ?imdi oldu demesi ve bunun sadece bir kaç saniye sürebilmesi.

Biten ne, yoksa yeni ba?layan my? Nasyl bitebilir ki? Ben her gün farkly bir benim, geli?iyorum, ö?reniyorum, büyüyorum ve bir o kadar da küçülüyorum ama en önemlisi sadele?iyorum.

Her günüm, her duygum farkly yansyyor tuale,  boyalarym, fyrçalarym ve tuallerimle ne kadar özgürüm, onlar kendilerini tamamen bana teslim ediyorlar, ben ne istersem o oluyorlar, hiç ?artsyz itaat ediyorlar bana.

Ben belki de haksyzlyk ediyorum onlara, çünkü sadece en iyi bildi?im ?eyi kadyny anlatyyorum, bencilce. Bunu yaparken resimlerimde kadyn olmasy gerekmiyor, anlam yükledi?im bazen bir çiçek , bazen bir at, bazen de sadece renk oluyor.

Kadyn da öyle de?il mi, ya?amyn her yerinde, gönlüm onun erke?inin yanynda durabilmesi, sorgulayan, gururlu, dimdik ifadesiyle. Ben iyimserim, olacak, bizler üstümüze dü?en görevi yaparsak, anne olarak, insan olarak, ?ans verirsek  kadynlarymyza, erkeklerimize, insanlarymyza, olacak ba?araca?yz.

Biz ressamlar için ne çok resim var yapylacak, ya?amyn içinden geçen.

Dile?im elimin ve gönlümün durmamasy, çünkü anlatmak istedi?im öyle çok kadyn ve kadyn hikayesi var ki, en iyi bir kadynyn bildi?i, renklere bezenmi?,  sanki her an fyrçamyn ucunda gibi ya?anan.

Dahasy her  birimizin evinde, bizim de için de oldu?umuz ya?amlarda, birlikte gibi duran ama ayry ayry.


Sevgilerimle,

ANA SAYFA   |   HAKKIMDA   |   GALERİ   |   ARŞİV   |   BASIN  |   AJANDA   |   YAZILARIM   |   DAVETİYENİZ   |   DİĞER PROJELER   |   DESTEKLEYENLER   |   İLETİŞİM

Tasarım ve Programlama RAMAZAN ATASORKUN - İçerik GÜLGÜN TÜZÜN'e aittir. Tüm Hakları Saklıdır © 2005